Kategorie Życie

Piękna historia taksówkarza poruszyła internautów. „Panie, wożę czasami taką babcię. 94 lata”

Życie taksówkarza nie jest łatwe. Praca po nocach, użeranie się z pasażerami, a do tego zarobki, które nie rozpieszczają, to tylko nieliczne z punktów, które można przyporządkować do tego zawodu. Jakby tego było mało, zdaniem wielu osób taksówkarzami zostają cwaniaki, którzy wykorzystają każdą okazję do tego, aby więcej zarobić i wyjść na spotkaniu z pasażerem jak najlepiej. Ta historia pokazuje jednak, że to jedynie stereotyp, który nie musi mieć nic wspólnego z prawdą.

Historia warszawskiego taksówkarza

Zdarzenie miało miejsce w rzeczywistości. Na swoim Facebooku opisał je reportażysta „Dużego Formatu”, Witold Szabłowski, który usłyszał o całej historii od taksówkarza warszawskiej korporacji Bayer Taxi. Mężczyzna nie chciał, aby jego dane osobowa zostały opublikowane, dlatego pozostał anonimowy, o czym poinformował autor wpisu. Wiadomo jedynie, że jest ogolony na łyso, jest wielki i ma około pięćdziesiątki.

Piękna historia taksówkarza poruszyła internautów. „Panie, wożę czasami taką babcię. 94 lata”
Wikipedia

Panie, wożę czasami taką babcię. 94 lata. Samotna, mieszka na Woli, cała rodzina zginęła w Powstaniu. Raz przyjechałem do niej na wezwanie, jakoś mnie polubiła, powiedziała, że zawsze już po mnie będzie dzwonić. Dzwoni raz – Panie Irku, na zakupy jedziemy. Jadę, babcia wychodzi, a tu sernik upieczony. Dla córki. Zapamiętała, że mam córkę i upiekła, specjalnie dla niej

Myślę sobie: jak ona w ten sposób, to ja też. I następnym razem, jak zadzwoniła, że jedziemy do przychodni, to przyjechałem z szarlotką

Woziłem ją potem nie raz i nie dwa. W domu u mnie była. Ja u niej. Kilka razy jej pomagałem zakupy wnieść. Zaprosiła na herbatę. Albumy pokazała „Wszyscy oni już nie żyją” – popłakała się. No sama babcia. Jak palec. Fajnie się z nią rozmawia, dużo opowiada. Zaprzyjaźniliśmy się bardzo

Zeszłego lata wybieraliśmy się z rodziną nad morze. Urlop zaklepany, zadatek zapłacony. I dwa dni przed wyjazdem dzwoni babcia. Że ma operację. I żeby ją zawieźć. I płacze. Że się boi

Pytam żonę, co robić. A żona: przecież dobrze wiesz, co

No wiem

Piękna historia taksówkarza poruszyła internautów. „Panie, wożę czasami taką babcię. 94 lata”
Pixabay

Panie, zawiozłem rodzinę do Ustki. Przenocowałem i następnej nocy, o północku, ruszyłem do babci. Podjechałem pod kamienicę, zdążyłem się jeszcze chwilę zdrzemnąć, i 7:30 dzwonię, że jestem

Słowa jej nie powiedziałem, że przyjechałem z Ustki. Myślała, że jestem normalnie w pracy. Kurs wyszedł 32,40. Mam w domu paragon na pamiątkę, bo przecież to szaleństwo było, no sam pan powiedz. Za darmo bym ją zawiózł, ale babcia by się nie zgodziła. Ona zawsze płaci więcej, niż się należy. Taka jest

Zaprowadziłem babcię na oddział, przytuliłem. No jakbym kogoś z rodziny odprowadzał, mówię panu. I jak już ją wzięli, to w auto – i z powrotem do Ustki

Babcia wyszła po tygodniu, cała i zdrowa. Urlop mi się skończył, więc ją odebrałem już normalnie. Do dzisiaj nie wie, że wtedy specjalnie dla niej z Ustki leciałem

Wpis mężczyzny spotkał się z bardzo pozytywnym odbiorem ze strony internautów. Dowodem na to są statystyki – polubiło go 14 tys. i udostępniło 2,3 tys. osób.

Słyszeliście o podobnych historiach z udziałem taksówkarzy? Jeśli tak, koniecznie się z nami nimi podzielcie.

____________________________

*zdjęcia mają charakter poglądowy

Napisz do nas, jeśli spotkała Cię historia, którą chcesz się podzielić: [email protected]